Στο δυτικό τμήμα της κεντρικής πεδιάδας και 22 περίπου χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας, ξεπροβάλλει το Ακάκι, μια Κοινότητα με φυσική ομορφιά και πολλά αξιοθέατα.
Περιδιαβαίνοντας κανείς στο Ακάκι, είναι βέβαιο πως θα παρατηρήσει την αρμονική συνύπαρξη του παλιού και του νέου. Από τη μια παραδοσιακές οικίες και από την άλλη κτίσματα μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Επίσης, θα συναντήσει σημεία πλούσια σε φυσική ομορφιά: τον ξακουστό ποταμό, τοποθεσίες με αιωνόβια ελαιόδεντρα, καλλιεργούμενες εκτάσεις, καθώς και πολλά άλλα αξιοθέατα, ανάμεσά τους παλιοί νερόμυλοι, ελαιόμυλοι, βρύσες, ο Πύργος των Φράγκων και πέτρινα γεφύρια.
Πρόσθετα, ο Καρούζης αναφέρει πως το χωριό είναι σημειωμένο στους ενετικούς χάρτες ως Achaci και πως, σύμφωνα με τον Μας Ματρί, παρουσιάζεται ως φραγκικό φέουδο με τις ονομασίες Acaqui, Achasi και Acachi. Ο τελευταίος μάλιστα αναφέρει πως το χωριό ήταν βασιλικό κτήμα και συμπληρώνει ο Μαχαιράς πως το Ακάκι κτίστηκε από τον βασιλιά Ερρίκο.
Ενδιαφέρουσα είναι η πληροφορία που μεταφέρει ο Καρούζης* και αντλείται μέσα από τα όσα γράφει ο Βουστρώνιος για τον πληθυσμό του Ακακίου περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Ειδικότερα, το 1470 όταν η Κύπρος ήταν αντιμέτωπη με θανάσιμο λοιμό, ο Βουστρώνιος μετέφερε τους υγιείς στο Ακάκι.
